Model Humboldtowski
Wilhelm von Humboldtw, pruski polityk, stworzonym przez siebie modelem uniwersytetu nadał nowy kształt szkolnictwu wyższemu. Jego uczelnia, powstała w Berlinie, skupiła się bowiem na prowadzeniu badań i zdecydowanie odcięła się od systemów, które dotychczas istniały w Europie i Anglii. Głównym celem Humboldta było zrównoważenie intelektualnych wolności zarówno nauczania (Lehrfreiheit), jak i uczenia się (Lernfreiheit). W niezależność tą nie mogły ingerować nie tylko wpływy polityczne, ale również osobiste interesy grup działających w obrębie akademii (np. wśród pracowników akademickich czy samych studentów). Dlatego też profesorowie uniwersytetu opartego na modelu Humboldtowskim taktowani są jako funkcjonariusze obywatelscy, mianowani przez państwo. Mają oni wszechstronnie przygotować studentów, którzy na uczelni odbierają wykształcenie oparte na gruntownie przeprowadzanych badaniach naukowych. Za inny powód powstania uniwersytetu berlińskiego można uznać ambicję Humboldtwa dotyczącą poprawy sytuacji niemieckiej kultury, która po klęskach militarnych i w dobie politycznego rozłamu przeżywała wielki kryzys. Uczelnia miała być miejscem skupiajacym osoby dla których problem odbudowy narodowej kultury nie jest obojętny, a także, co wydaje się ważniesze, możliwy do pokonania.